Credit : Bernama Images
Pulau Pinang bakal menikmati jaminan bekalan air sehingga 40 tahun menerusi pemeteraian Perjanjian Bekalan Air Pukal secara bersyarat antara Perbadanan Bekalan Air Pulau Pinang dan Prasarana Air dan Irigasi Perak Sdn Bhd. Ketua Menteri Pulau Pinang, Chow Kon Yeow berkata perjanjian bagi Projek Air Perak Pulau Pinang itu merupakan perjanjian bekalan air paling penting dalam sejarah negeri sejak pelaksanaan Skim Air Sungai Muda pada tahun 1973.
Menurut beliau, projek berkenaan dirancang bagi memenuhi permintaan air yang dijangka terus meningkat selaras dengan pertumbuhan penduduk, perkembangan sektor perindustrian, pembangunan hartanah dan kemasukan pelaburan baharu. Penggunaan air di Pulau Pinang yang kini mencecah 865 juta liter sehari dijangka meningkat kepada sekurang kurangnya 1,162 juta liter sehari menjelang tahun 2032.
Menerusi perjanjian tersebut, Perak akan membekalkan antara 300 hingga 500 juta liter air terawat sehari kepada Pulau Pinang. Sebuah loji rawatan air baharu berkapasiti 500 juta liter sehari bersama stesen pam, kolam simpanan air terawat, saluran paip berskala besar dan infrastruktur sokongan turut akan dibina di Perak bagi menjayakan projek itu.
Chow berkata kos pembangunan infrastruktur di Perak dianggarkan mencecah RM8.4 bilion, namun Perbadanan Bekalan Air Pulau Pinang tidak perlu menanggung sebarang kos pembinaan, pengambilan tanah atau kos operasi. Semua perbelanjaan tersebut akan ditanggung oleh Prasarana Air dan Irigasi Perak. Sebagai balasan, Pulau Pinang hanya akan membayar caj kapasiti tahunan sebanyak RM210 juta serta caj bekalan air terawat sebanyak RM1.70 bagi setiap meter padu, yang akan disemak setiap tiga tahun.
Beliau menjelaskan projek itu bukan bertujuan menggantikan Sungai Muda sebagai sumber utama air mentah negeri, sebaliknya menjadi sumber kedua yang akan meningkatkan keselamatan bekalan air terutama di kawasan Seberang Perai Selatan dan Seberang Perai Tengah. Pada masa sama, Pulau Pinang turut mengkaji penggunaan teknologi penyahgaraman air laut sebagai pelengkap kepada projek tersebut bagi memenuhi keperluan bekalan air jangka panjang walaupun kos pelaksanaannya lebih tinggi berbanding kaedah rawatan air konvensional.
