Credit : Atob
KUALA LUMPUR, 27 April — Kerajaan disaran memperkukuh pelaksanaan subsidi bersasar, memperluas bantuan tunai serta meningkatkan kecekapan penggunaan tenaga bagi mengurangkan tekanan fiskal negara yang semakin meningkat, menurut penganalisis ekonomi.
Pensyarah Kanan Universiti Teknologi MARA (UiTM), Dr Mohamad Idham Md Razak, berkata pendekatan subsidi menyeluruh kini tidak lagi sesuai dalam keadaan ketidaktentuan bekalan global, sebaliknya perlu digantikan dengan sistem lebih bersasar yang hanya memfokuskan kepada kumpulan berpendapatan rendah dan sederhana.
Beliau menegaskan bahawa golongan berpendapatan tinggi serta pengguna berlebihan perlu dikurangkan manfaat subsidi secara berperingkat, manakala kerajaan pada masa sama perlu memperkukuh kecekapan perbelanjaan awam dan mengurangkan ketirisan hasil negara.
Menurutnya, antara langkah jangka sederhana yang penting ialah pelaburan dalam pengangkutan awam serta tenaga alternatif bagi mengurangkan kebergantungan kepada bahan api bersubsidi, sekali gus membantu kestabilan fiskal jangka panjang.
Beliau mengulas situasi subsidi bahan api negara yang dijangka meningkat kepada sekitar RM7 bilion pada April 2026, dipengaruhi oleh ketidaktentuan harga global termasuk konflik di Asia Barat.
Dalam pada itu, beliau berkata cadangan menaikkan harga minyak subsidi ke paras sekitar RM2.05 seliter boleh dianggap wajar dari sudut ekonomi, namun perlu dilaksanakan secara berperingkat dan disertakan mekanisme perlindungan seperti bantuan tunai bagi mengelakkan kejutan kepada rakyat.
Katanya, pendekatan itu penting kerana bahan api merupakan komponen utama dalam kos pengangkutan dan logistik, yang boleh memberi kesan rantaian kepada harga barang serta inflasi keseluruhan.
Beliau turut menekankan kepentingan komunikasi dasar yang jelas bagi memastikan penerimaan masyarakat terhadap sebarang pelarasan subsidi.
Sementara itu, pandangan berbeza disuarakan oleh pakar ekonomi Barjoyai Bardai, yang menyifatkan subsidi berpanjangan boleh mewujudkan “ketagihan fiskal” serta menggalakkan penggunaan tenaga secara tidak cekap.
Menurutnya, subsidi juga cenderung memberi manfaat lebih besar kepada golongan berpendapatan tinggi dan pengguna industri besar, sekali gus tidak mencapai objektif asal untuk membantu golongan rentan.
Beliau berpandangan bahawa pembaharuan struktur subsidi adalah penting bagi mengelakkan setiap krisis global bertukar menjadi tekanan fiskal domestik.
Sebagai alternatif, beliau mencadangkan bantuan tunai seperti Sumbangan Tunai Rahmah (STR) dan Sumbangan Asas Rahmah (SARA) dijadikan teras perlindungan sosial, manakala subsidi disusun semula secara lebih kecil, bersasar dan berkesan.
Secara keseluruhan, kedua-dua pandangan itu menekankan keperluan keseimbangan antara reformasi fiskal dan perlindungan rakyat dalam menghadapi cabaran ekonomi global yang semakin mencabar.
