KUALA LUMPUR: Dalam usaha memperkukuh kedudukan kewangan negara, langkah penjimatan fiskal perlu dilaksanakan secara berhati-hati agar tidak menjejaskan sektor kritikal seperti kesihatan dan pendidikan tinggi.
Dalam konteks pengurusan ekonomi semasa, setiap keputusan melibatkan perbelanjaan kerajaan memerlukan pertimbangan teliti antara keperluan mengurangkan kos dan memastikan kesejahteraan rakyat terus terpelihara. Tekanan kewangan semakin meningkat susulan ketidaktentuan geopolitik global, termasuk konflik berterusan di Asia Barat yang memberi kesan kepada bekalan serta harga minyak dunia.
Keadaan ini mendorong Kementerian Kewangan Malaysia mencadangkan pengurangan perbelanjaan operasi sebanyak RM5.4 bilion, melibatkan sektor kesihatan dan pendidikan tinggi sebagai sebahagian daripada langkah rasionalisasi semula Belanjawan 2026 Malaysia.
Walaupun langkah ini dilihat wajar dari sudut pengurusan fiskal, timbul kebimbangan mengenai kesannya terhadap keupayaan sistem sedia ada untuk terus berfungsi secara optimum. Dalam sektor kesihatan, walaupun kerajaan memberi jaminan bahawa perkhidmatan asas tidak akan terjejas, realitinya sistem kesihatan awam telah lama beroperasi dalam keadaan tekanan tinggi.
Sebarang pengurangan bajet berpotensi memberi kesan tidak langsung terhadap bekalan ubat-ubatan, penyelenggaraan kemudahan serta keupayaan menaik taraf infrastruktur. Selain itu, kebajikan petugas kesihatan juga perlu diberi perhatian agar tidak terus terbeban dengan kekangan sumber.
Dalam sektor pendidikan tinggi pula, pengurangan perbelanjaan operasi boleh menjejaskan keupayaan universiti awam mengekalkan standard akademik dan penyelidikan. Institusi pengajian tinggi mungkin perlu menilai semula keutamaan, termasuk program pengajian, pelaburan inovasi dan kemudahan pembelajaran.
Situasi ini berpotensi memberi kesan kepada kualiti graduan yang dihasilkan, terutama dalam persekitaran global yang semakin kompetitif. Oleh itu, universiti digesa lebih proaktif dalam menjana sumber pendapatan alternatif serta memperkukuh kerjasama dengan industri.
Secara keseluruhannya, sebarang pelarasan fiskal perlu dinilai secara menyeluruh bagi memastikan pembangunan jangka panjang negara tidak terjejas, khususnya dalam membina sistem kesihatan dan pendidikan yang mampan serta berkualiti tinggi.
